Zaterdagavond op de Dappermarkt

In het Algemeen Handelsblad van 29 mei 1931 komt een aardig stukje voor over de zaterdagavondmarkten, waarvan er ook een op de Dappermarkt is.

Amsterdamse markten

Er zijn menschen, die op Zaterdagavond liefst niet in de binnenstad of in de volksbuurten komen. Al valt daar iets voor te zeggen, heelemaal gelijk hebben ze toch niet. Want – en nu komt het stokpaardje weer eens van stal – de Zaterdagavondmarkten vooral geven zóó’n prachtig beeld van het Amsterdamsche volksleven, dat het altijd wel de moeite waard is, dat men zich, zij het dan ook voor een enkelen keer, eens mengt in het drukke levendige gewoel van […] Dapperbuurt.

De omstandigheden werken dan ook mee. Het weekloon is pas binnen, een heele vrije avond voor den boeg, en nog een Zondag er achter aan.

De kostwinners worden door moeder de vrouw meegesleept, of voor een paar schoenen voor een zoon, of een sjaaltje voor moeder zelf, of om eens op een paar lekkere vette palingen te tracteeren. De huismoeder moeten groenten hebben, wat fruit, kaas, vleesch, extra-tjes voor den Zondag. Dat is nl. een bijzonderheid van de avondmarkten, die op de dagmarkt van het Waterloopein een zeldzaamheid is en op de Lindengracht iets vaker voorkomt: er zijn kraampjes met vleesch en kaas. Kaas vooral, in alle mogelijke soorten: jonge vette, oude, pikante Edammer, halfvolvet enzovoort.

Het ruikt ook altijd zoo wonderlijk op die Zaterdagavondmarkten: naast het stalletje met paling en gerookte makreel staat de man met haringen, uitjes en zuur. Die heeft als buurman den kaasverkooper, en niet zoover daarvandaan staat de groenteman, met prei en fruit, en bloemen, narcissen, tulpen, alles wat verder geur verspreidt, zijn er óók te vinden. Dan nog de straatluchtjes, de menschenluchtjes…

Dat neemt niet weg dat, zie boven, het op de Zaterdagavondmarkt […] allergezelligst is. De lampen van de stalletjes met hun felle lichten, de drukte op straat, het hier niet zoo zeer “schilderachtig” als wel grappig aandoend verschil tusschen licht en donker, de gezichten die plotseling opduiken, tallooze kleurschakeeringen, de vele menschen, de rake en vaak vrij ongekuischte taalbrokken, het onophoudelijk geroezemoes en geschreeuw, het is allemaal zoo levend, zoo fel, dat het boeit van het begin tot het eind. Hier een klankfilm-apparaat, en dan een opname in kleur, dát zou het doen in het buitenland, als afwisselingen van klompen en Marker broeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s